Docentes da comunidade catalana visitan o Melga

Os profesores/as Biel Pubill e Lourdes Ambrós de Tarragona e  Miqui Gimenez  e Fanny Novell de Barcelona, onte domingo pola mañá, visitáronnos “expresamente”  para coñecer “in personam” o MELGA de Ponteceso e  aproveitando a súa estancia na mesma, para percibir e visitar os lugares máis típicos de Ponteceso e da Costa da Morte. O compromiso fora tomado xa facía dous anos en Hospitalet de o´Infant (Tarragona), onde se celebrou a penúltima Asemblea e Congreso Europeo de Xogos e Deportes Tradicionais, e por fin !  o seu débito levou a cabo este fin de semana.

Os amigos Miqui e Biel son na actualidade ensinantes en centros escolares nas súas cidades respectivas, os seus traballos de campo sobre os xogos e deportes tradicionais da súa comunidade son un referente imprescindible para coñecer os mesmos, conferenciantes de prestixio, así como os seus traballos de investigación e as súas experiencias educativas, son modelos de imitación. Non só é a docencia a que exercen maxistralmente, senón que, ademais son expertos coleccionistas, viaxeiros empedernidos, famosos contacontos, extremadamente naturalistas, artistas en música e cancións tradicionais infantís, xogadores de birlos, especialistas mundiais no “geocaching” e  como non, “manitas” artesás, en todo o que se refire á construción e confección de implementos sobre  os xogos e deportes tradicionais nas súas diversas modalidades e materiais.  As súas esposas docentes como eles, inspectora de educación e psicóloga  respectivamente, tamén gozan e investigan sobre a danza tradicional, adiviñas e refráns populares, animadoras infantís, etc. e todo aquilo que leva o mundo lúdico feminino.

O destacable da súa estancia no MELGA, durante máis de catro horas de visita guiada, os nosos ilustres convidados non perderon detalle en canto a todo o que vían exposto, interesándose nos xogos e deporte tradicionais galegos, as súas formas de xogar ou as súas normas e participando activamente dalgúns deles, tamén non deixaron de captar imaxes de moitas pezas para reproducilas, das instalacións, da estrutura e taxonomía das  exposicións, do contido das mesmas, da señalética, etc. Pero sen dúbida, o que máis lles impresionou foi a segunda sala, pois debemos saber que é o único museo do mundo que presenta ao público a evolución histórica dos xogos e deportes a través dos tempos no súa globalidad, non perdendo detalle de todo o que alí  lle comunicaba e expoñía  o director do museo. A súa satisfacción, segundo comentáronnos, foi máxima e eles podían dar fe, pois sabemos que son coñecedores de moitos museos no mundo e que o noso sendo pequeno, humilde, pero moi orixinal, pareceulles moi atractivo e diferente a outros museos en canto á súa dinámica visita guiada,  sorprendéndolles de maneira extraordinaria. Por tanto, dicíannos, que todos os galegos en xeral, o concello de Ponteceso e as súas xentes, deberían estar moi orgullosos de ter un centro lúdico-cultural desta categoría, aínda que seguramente,  non  o soubesen valorar.

A continuación,  o anfitrión Ricardo Pérez e Verdes, acompañou aos nosos amigos nun percorrido turístico pola zona, desprazándose á casa de Eduardo Pondal, o Monte Branco, a praia e piñeiral de Balarés, praias do Osmo e Hermida, Corme, a punta de Roncudo, as Cruces, pedra dá Serpe, a Insua, o estuario do Anllóns, Malecón, castro de Borneiro, Dolmen de Dombate, Laxe, Malpica e finalmente a vila oleira de Buño.  Como era de supoñer, os nosos invitados non deixaron de gozar do día,  sen o seu xogo predilecto o “geocaching”, localizando e “cazando” os tesouros no Monte Branco, no cruceiro giratorio de Vilaseco e no castro de Borneiro. Unha xornada memorable e recordable. Tamén este encontro serviu para comezar a elaborar para o ano que vén, se existe a posibilidade de realizar un irmanamento entre os tres concellos, ademais dun intercambio escolar e persoas maiores, con xogos e deportes tradicionais das poboacións de Ascot (Tarragona), Terrasa (Barcelona) e Ponteceso (A Coruña).  Todo andarase !

One Comment

  1. Venres Xullo 14th, 2017 at 07:45

    Ratifico toda la información y reflexiones que da nuestro amigo Ricardo Pérez desde el museo MELGA. Sin duda un museo diferente, pensado para ver, aprendre y jugar. ¡Felicidades!

Leave A Comment